تضاد و تناقض چه تفاوت هایی دارند؟ هر کدام در زندگى ما چه نقشى دارند؟

تضاد و تناقض

تضاد چیست و تناقض چیستند؟

ما باید از این به بعد تمام واژه هایى که استفاده مى کنیم را مورد بازنگرى مجدد قرار دهیم.
مسأله این است: تضاد یا تناقض؟  هر کدام در زندگى ما چه نقشى دارند؟
اجازه بدهید گام به گام پیش برویم تا تفاوت را متوجه شویم.

تضاد چیست و تناقض کدام است؟

مجموعه ى ادراکات و احساسات و عملکرد ما در سه سطح آشکار است:

  1. پندار
  2. گفتار
  3. رفتار (کردار)

همه چیز ابتدا از یک فکر آغاز مى شود! از یک سیگنال ذهنى.
تمام رویدادها و انتخاب هاى ما در این سه سطح اتفاق مى افتد. تضاد و تناقض هم موضع گیرى ها و انتخاب هاى ما نسبت به مسائل زندگى و موقعیت ها هستند.
تضاد ذاتی (در سطح فکر):
موضوعى دو وجهى که هرگاه به یک وجه آن فکر شود، وجه دیگر آن در ذهن آشکار مى شود.
مثل: روز و شب. سیاه و سپید. خیر و شر و …
به محض گفتن روز، ذهن ما به شب هم فکر مى کند. این مکانیسم طبیعى ذهن است و هیچ ایرادى ندارد.
تضاد ذاتى همیشه وجود دارد و الزاماً باید وجود داشته باشد. تا حد زیادى تحت کنترل ما نیست و البته نیازى هم به کنترل نیست! اتفاقاً باید همیشه فعال باشد. ما در مورد تمام مسائل زندگى از این فرایند استفاده کنیم.
تضاد ذاتی (در سطح رفتار/کردار):
مجموعه ى رفتارهاى ما یک کمپلکس پیچیده است مثل گریه و خنده. شادى و غم. رنج و لذت. اینها تا آخر عمر  لحظه به لحظه با ما همراهند. هیچوقت کسى نمى تواند بگوید: من تکنیکى یاد گرفته ام که تا آخر عمر گریان نمى شوم. اساساً هم نباید اینگونه باشد!
همه چیز در حد تعادل باید وجود داشته باشد.
خب عزیزان من؛ حال وارد فاز مهم بحث مان مى شویم:


تضاد تجربى:
استفاده ى آگاهانه و هدفمند و جهت دار از تضاد ذاتى را تضاد تجربى مى گویند.
مثلا  نوشیدن چاى را در سه سطح (پندار – گفتار – رفتار) در نظر بگیرید:
یک نفر نسبت به نوشیدنى چاى حس خوبى دارد:
پندار: وقتى به چاى فکر مى کند حس خوبى را تجربه مى کند
گفتار: گفتگوى درونى و بیرونى دارد. به خودش و دیگران مى گوید: “چاى خستگى را رفع مى کند”
رفتار: در همه جا چاى مى خورد.
اما؛ یک روز اطلاعاتی در مورد مضرات جبران ناپذیر چای از یک منبع معتبر به او می رسد. تمام باورها و احساساتش نسبت به چاى تغییر مى کند. حالا =>
پندار: فکر کردن به چاى حس نامطلوبى را در او بوجود مى آورد
گفتار: به خودش مى گوید: از خوردن چاى پرهیز مى کنم. به دیگران هم مى گوید از خوردن چاى پرهیز کنید.
کردار. رفتار: در هیچ جایى چه تنها باشد و چه در جمع، لب به چاى نمى زند!
تضاد تجربی: بر اثر دریافت اطلاعات جدید و قوى از یک مرجع معتبر، او در مورد نوشیدن چاى به این نتیجه رسید!
این عملکرد بسیار قابل قبول و شایسته است.
بله، شما هم راجع به تمام رفتارهاى خود این گونه تفکر کنید. اگر به تضاد رسیدید آن رفتار را ترک کنید یا با رفتار دیگرى جایگزین کنید. اما اگر به تضاد نرسیدید نشانگر این درست بودنِ رفتار شماست. آن را ادامه دهید و حتى تقویت کنید.
خوب دقت کنید:
به فاز مهمتر بحث (تناقض) رسیدیم. برای درک بهتر با مثال شروع می کنیم:
رانندگی:
پندار: وقتى به رعایت قوانین رانندگى فکر مى کند، احساس امنیت مى کند.
گفتار: به خودش و دیگران مى گوید: باید قوانین را رعایت کنیم.
رفتار: هنگام رانندگى، مرتکب انواع خلاف هاى کوچک و بزرگ مى شود.
« به چنین فردى مى گوییم عملکرد او در رانندگى متناقض است»
یعنی او در مورد رانندگى به تناقض رسیده است.
تناقض، بسیار آسیب رسان است. باید هر چه زودتر از زندگى ما حذف شود.


نتیجه گیرى

تضاد: لازمه ى شناخت تمام اشیاء، پدیده ها، رفتارها و تمام آنچه در عالم هستى وجود دارد؛ مى باشد و با شناخت درست از همه چیز، به هدف بزرگ خود نزدیک تر مى شویم که هدف نهایى ما، جز کمال چیزى نیست.
تناقض: اختلاف فاز در یک یا دو سطح از سطوح پندار، گفتار، رفتار را تناقض گویند.
تناقض مانع محکمى بین ما  و رسیدن به کمال ایجاد مى کند.

 

بیشتر بخوانید:

 

[تعداد: ۶۸    میانگین: ۳/۵]

درباره نویسنده

محمد کریمائی (مرآت)

من ثروتمندم! همه ثروتمند هستيم!! ثروت حقيقى و اصيل ما زمان است ثانيه هاى بى بازگشت زندگى فقط بايد ياد بگيريم اين ثروت را چگونه سرمايه گذارى كنيم تا بيشترين سود نصيبمان شود به نظرم ان ال پى مسير خوب و كاملى هست

    مطالب مرتبط

    نظر بدهید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *