تفاوت های فردی انسانها، از دوران جنینی آغاز می شوند

تفاوت های فردی از چه زمانی شروع می شوند؟

درس ما راجع به خلاقیت و تفاوت های فردی بر مبناى مفاهیم NLP هست. پیش فرض ها اینقدر عمیق و پرمفهوم هستند که جاى بحث فراوان دارد.

بنده در کتابى که نوشته ام به نام ِدرسنامه جامع NLP نزدیک به ٩٠ صفحه فقط در مورد پیش فرضها صحبت کرده ام. امروز مى خواهیم پیش فرض منابع درونى را از دیدگاه خلاقیت بررسى کنیم.

 

تفاوت های فردی

 

درون ما منابع و ذخایر کافى براى حل تمام مسائل زندگى وجود دارد. این متن زیر هم به پیش فرض منابع درونى مشهور است که می گوید:

ما از لحاظ آگاهى چیزى کم نداریم! شاید باور نکنید ولى یک کودک ۵ ساله به اندازه یک انسان ۴٠ ساله تجربه و اطلاعات دارد!!! منظورم از لحاظ کیفیت زندگى و جذب اطلاعات از محیط است.

یک جنین در رحم مادر، از زمانى که ٣ ماه و ١٠ روزش مى شود شروع به کسب اطلاعات از محیط مى کند. او از طریق حس شنوایى با محیطِ خارج ارتباط برقرار مى کند.

جالب است بدانید که؛ حس شنوایى اولین حسى است که فعال مى شود و آخرین حسى است که از کار مى افتد!

طبق یک فرضیه حس شنوایى تا ٢۴ ساعت پس از مرگ نیز فعال است! یک جنین، از سه ماهگى در درون رحم مادر، در حال دریافت اطلاعات است تا زمانى که به دنیا مى آید این جمع آورى اطلاعات ادامه دارد.او دنیاى درون رحم مادر را دوست دارد و به آن تعلق خاطر پیدا کرده.

آن هم یک سبک از زندگى است که ما اصلاً چیزى به یاد نمى آوریم، ولى همه تجربه کرده ایم. بى تردید کسى نیست که تجربه نکرده باشد! مگر اینکه فضایى باشد 😉

خب، نوزاد در لحظه ى تولد یک شوک را تجربه مى کند. او درک مى کند که دچار یک تغییر وضعیت شدید شده است. شدیدترین تغییر وضعیتى که تا به حال تجربه کرده! او درک مى کند که این تغییر وضعیت، قابل بازگشت به حالت اولیه نیست.

باز هم طبق یک فرضیه، نوزاد در لحظه ى تولد، بخش عظیمى از اطلاعاتى که در دوران جنینى، کسب و ذخیره کرده بود را فراموش مى کند.


در حال حاضر پژوهشگران در صدد هستند که روشى را براى بازیابى آن اطلاعات پیدا کنند. زیرا در همان اطلاعات بکر، مواردى هست که در زندگى امروز ما به کار مى آید.

یکى از جنبه هاى خلاقیت یعنى مدلسازى از خود در حالتهاى ناب و بکر! خب، بکرترین حالتى که ما تجربه کردیم همان دوران جنینى است، اما به یاد نمى آوریم. دوران جنینى براى همه یکسان نیست! شاید تفاوتهای فردى از همان حالات آغاز مى شود..

بعضى جنین ها دنیاى رحم مادر را دائمى می پندارند و انتظار ندارند که روزى با یک تغییر وضعیت شدید، به نام تولد و ورود به این دنیا مواجه شوند! شاید به خاطر همین است که بعضى نوزادها خیلى گریه مى کنند اما بعضى نوزاد ها در همان دوران جنینى، متوجه مى شوند که این فضا دائمى نیست! بنابراین با یک آمادگى نسبى وارد این دنیا مى شوند. اینها بخش کمترى از آن اطلاعات باارزش را از دست مى دهند.

(دوستان؛ بحث امروز را براى اولین بار است که مطرح مى کنم. تا به حال در دنیاى حقیقى یا مجازى این مطالب را بیان نکرده ام!)


ببینید انسان عجب موجود پیچیده ای ست! از همان دوران جنینى، تفاوتهاى فردى وجود دارد و تأثیرپذیرى از محیط آغاز مى شود. خب شاید نوزادهایى که در بدو تولد کمتر گریه مى کنند در آینده، انسانهای خلاق ترى نسبت به سایرین باشند. زیرا به منابع درونى جامع ترى دسترسى دارند.

تمرین عملى: به لحظه ى تولد خود فکر کنید و ببینید چه به یاد مى آورید؟! مزاح بود:))

اما خیلى هم دور از واقعیت نیست! یان مک درمونت کتابى دارد با این عنوان: نوزادان لحظه ى تولد را به یاد مى آورند!!

واقعیت علمى این است که در حالت هیپنوتیزم، سفر به گذشته ى دور امکان پذیر مى شود و ما مى توانیم حتى لحظه ى تولد را هم به یاد بیاوریم.

بنده خودم یکى از مراجعینم را در حالت هیپنوتیزم، به چنین حالتى، هدایت کردم و توانست اطلاعات جالب و دقیق و واقعى را بدست آورد. حتى رنگ پیراهن پدرش را دید و بعدا که تحقیق کرد متوجه شد درست بوده است!

دوستان من؛ جان کلام این است که یکى از وجوه خلاقیت، رجوع به منابع درونى است. ناب ترین منابع درونى، اطلاعاتى است که از دوران جنینى (از ٣ماه و ١٠ روز به بعد که روح در جنین دمیده مى شود) تا زمانى که تبدیل به یک کودک ۵ ساله مى شویم. منظور این پیش فرض ان ال پى که مى گوید: تمام منابع و ذخائر کافى براى حل مسائل، در درون خود شماست، همین است! باور کنید اگر به این منابع دسترسى داشته باشید زندگى خلاقانه و متفکرانه اى خواهید داشت!

خب عزیزان من؛ این رویداد مى تواند براى همه ما رخ بدهد. خب، از لحظه ى تولد تا ۵ سالگى، کودک، یک زندگى را تجربه می کند که ضمیرناخودآگاه سهم عمده اى در آن دارد. به همین دلیل سرشار از خلاقیت، نبوغ، نوآورى، ابتکار، و سرزندگى و اشتیاق است.

ما در ان ال پى سعى داریم تا آنجا که ممکن است به همان حالت برگردیم و سهم ناخودآگاه را در زندگیمان بیشتر کنیم. در هر سن و مقام و درجه اى که هستیم، این فرایند بسیار به نفع ما هست. از انجام دادن تمرینهاى ذهنى و عملى خجالت نکشید، دیگران و اطرافیان هرچه مى خواهند بگویند، مهم این است که شما مى دانید با چه قصدى دارید این کارها را انجام مى دهید.


ضمیرناخودآگاه شما از اینکه خاطرات دوران کودکى را مرور کنید بسیار لذت مى برد. لذت وصف ناپذیرى را تجربه مى کند. او این رجوع شما را، نوعى احترام به خود مى پندارد، پس تا مى توانید به این دوران طلایى اهمیت دهید، درخواست من از شما اینست که بروید راجع به لحظه ى تولد خودتان، اطلاعات درست و واقعى و دقیق جمع آورى کنید. (از هر منبعى که در دسترس شماست)

پدر، مادر، خاله، دایى، عمو، و البته عمه ها که بسیار مظلوم واقع شده اند اینجا مى توانند خیلى مفید باشند براى شما!

امیدوارم از مطالعه این مطلب لذت برده باشید. لطفا نظرات خود را در این خصوص با ما در میان بگذارید.

[تعداد: ۴    میانگین: ۵/۵]

درباره نویسنده

محمد کریمائی (مرآت)

من ثروتمندم! همه ثروتمند هستيم!! ثروت حقيقى و اصيل ما زمان است ثانيه هاى بى بازگشت زندگى فقط بايد ياد بگيريم اين ثروت را چگونه سرمايه گذارى كنيم تا بيشترين سود نصيبمان شود به نظرم ان ال پى مسير خوب و كاملى هست

    مطالب مرتبط

    نظر بدهید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *