• ژانویه 28, 2020

دستیابی به هدف بهتر است یا لذت بردن از مسیر هدف؟

دستیابی به هدف بهتر است یا لذت بردن از مسیر هدف؟

 

دستیابی به هدف

دستیابی به هدف از نظر شما چطور تعریف می شود؟

خوشبختی واقعی در دستیابی به هدف خلاصه می شود اینطور نیست؟

اگر به شما بگویم هر چه درمورد ایده های تان فکر کرده اید غلط است چه فکری می کنید؟

انگیزه را فراموش کنید. زمانِ سررسید را فراموش کنید. خواسته های خیلی سطح بالا را فراموش کنید. همه چیزهایی که در رویای تان می خواستید را فراموش کنید. چرا؟

به شما قول می دهم که اگر اگر به آن فکر کنید، دیگر مهم نیست چه بدست می آورید! در ۹۹ درصد زمانِ تان احساس فلاکت خواهید کرد و یک درصد شادی برای آن کاری نخواهد کرد!
برای من اصلاً گفتن این راحت نیست. من تمام عمرم آدمی هدف محور بودم و برای من این راز موفقیت، کمی عجیب به نظر می رسد. از وقتی بچه بودم برای رسیدن به هدفم سخت تلاش کردم و اینگونه به آدمی که الان هستم تبدیل شدم. اما عجیب اینکه در راه رسیدن به اهداف زیادی که داشتم با Jay Jackson آشنا شدم که می گفت دستیابی به هدف، جوابی نیست که بدنبال آن هستیم!
Jay Jackson چه کسی است؟ او معاون دبیرستان Palo Alto است که به شما می گوید هر روز یک ماجراجویی جدید است. نباید  باعث تعجب شما شود وقتی بفهمید او قبلا یک ورزشکار بوده است.
Jay یاد گرفته که راز شادمانی رسیدن به هدف نیست بلکه پروسه رسیدن به هدف است!

 

علاقه به پروسه ی رسیدن به هدف، کلید رسیدن به شادمانی است.

دلایل زیادی وجود دارد که چرا دوست داشتن پروسه دستیابی به هدف ، بسیار مهم تر از رسیدن به اهداف است. اول اینکه همانطور که در بالا گفتم رسیدن به اهداف می تواند تنها یک درصد از تمام ساعت های بیداریِ ما را تشکیل دهد. اگر از طریق دستیابی به اهداف به خوشبختی خود برسیم؛ در آنصورت فقط یک درصد از زندگی مان را شاد خواهیم بود.
این چالشی است که او هر روز در مدرسه با شاگردانش مطرح می کند. ” اگر درس خواندن در بهترین کالج شما را شاد می کند آنگاه در تمام طول مدت تحصیل در دبیرستان شما شاد نخواهید بود! چون شما در تمام مدت تحصیل در دبیرستان در کالج پذیرفته نشده اید.” وارد شدن به کالج فقط یکبار اتفاق می افتد آن هم در پایان دبیرستان. تا آن زمان دانش آموزان فکر می کنند این جایی نیست که قرار است به آنجا بروند. این اتفاقی است که برای اهداف دیگر هم رخ می دهد. تا زمانی که آن را بدست نیاورده اید ناراضی خواهید بود. در هنگام رسیدن به اهداف شما هدف دیگری برای خود در نظر می گیرید و دوباره ناراضی می شوید.

من همیشه به مردم می گویم “زمان” با ارزش ترین منبعی است که در زندگی داریم. اگر بیش تر آن را در ناشادمانی سپری کنیم در نهایت واقعاً چه چیزی بدست می آوریم؟
دلیل دوم برای اینکه مهم است پروسه رسیدن به هدف را دوست داشته باشیم این است: “شما را بیش تر آماده نگه می دارد.” Jay این مطلب را در قالب آموزش های فیزیکی و ورزشی توضیح می دهد. ” اگر من از تمرین های ورزشی رشته خودم -کُشتی و یا هر رشته دیگری- لذت ببرم و دوست داشته باشم و تمرین کنم بنابراین من از تمام لحظاتم لذت می برم. ” موفقیت از دیدگاه Jay نتیجه سال های یادگیری و پیشرفت است. شادمانی در لحظات حاضر در تمام مدت برای شما همان “رسیدن به هدف” است.

 

به همه چیز به عنوان امتیاز و مزیت نگاه کنید

سوم اینکه علاقمندی به پروسه دستیابی به هدف ، مقابله با شکست ها را آسان تر می کند. Jay این را به درس های آکادمیک ربط می دهد. اگر شما روی پروسه یادگیری تأکید داشته باشید و در کلاس نمره C بگیرید می توانید کاملاً به آن را بی اعتنایی کنید. از نظر Jay هر دانش آموز پروسه محور می تواند بگوید: “من می دانم که چه مقدار تلاش کرده ام و چه مقدار یاد گرفته ام و اگر زیاد تلاش کرده بودم به آن افتخار می کردم.”
Jay این اصول را در زندگی شخصی خود نیز وارد کرده است. از نقطه نظر Jay زندگی در کمک به این اصول خیلی موفق نیست اما این موضوع، او را از شاد بودن باز نمی دارد. بر طبق گفته های او زندگی اش پر است از فریاد و تنبیه بچه ها برای رفتارهای اشتباه و بازداشتن آنها از رفتارهای غلط! ” من بدنبال راهی برای دوست داشتن تمام این ها هستم.” پس او چه کاری می کند؟

او کارهایی را انجام می دهد مثل اینکه؛ بطور رندومی در دایرکتوری آنلاین مدرسه دنبال کودکان می گردد. امام در راهرو پیدایشان می کند. به آنها سلام داده و سوال می کند که آنجا در حال انجام چه کاری هستند. این کمی آنها را می ترساند ولی او را مشغول و مطلع از شاگردان نگاه می دارد.

هرچه پیش آید خوش آید

نصیحت او این است که گفتن از انجام دادن راحت تر است. در جامعه، مغز ما را شستشو می دهند که شاد نباشیم. اما Jay فکر می کند که ما می توانیم مغزمان را دوباره شستشو بدهیم. اگر ما شروع به گفتن این جملات کنیم ” من به سرکار می روم. من سوار ترن می شوم. من مالیات هایم را می پردازم. من بچه هایم را توبیخ می کنم. من زباله را بیرون می برم. ” می توانیم با شادی این کارها را انجام دهیم. اگر یاد بگیرید که به مسائل و مبارزات به عنوان یک امتیاز نگاه کنید و این پروسه ها را دوست بدارید؛ هرروز تا روز رسیدن به هدف تان شاد خواهید بود.

 

نویسنده: Joe De Sena

موسس و مدیرعامل Spartan Race

 

[تعداد: ۶    میانگین: ۳.۸/۵]
Avatar

طاهره تنهایی

مطالب مرتبط

دیدگاه خود را با دیگران به اشتراک بگذارید

avatar