رهبری موقعیتی چیست؟! معرفی چهار سبک رهبری موقعیتی

رهبری موقعیتیرهبری موقعیتی

مدل رهبری موقعیتی که توسط پروفسور پل هرسی و کِن بلانچارد ساخته شده است، نوعی نظریه ی رهبری کسب و کار است. که مزایای ترکیب تعدادی از سبکهای مدیریتی را بهبود بخشیده و در اختیار افراد مختلف یک سازمان قرار می دهد. این نظریه با دیدگاه سنتی مدیریت اجرایی مخالف است. چرا که بیشتر از آنکه دستورات را از طریق زیردستان و سایر واسطه ها منتقل کند ، می تواند تاکتیک های رهبری مشابه را در کل یک سازمان بکار گیرد.

اما با استفاده از استراتژی هایی که در مدل رهبری موقعیتی مطرح شده است، یک مدیر به طور بالقوه توانایی های برای سر وکار داشتن با طیف وسیعی از مردم خواهد داشت. و در نتیجه، یک سازمان کارمند محور و نوآور را از طریق میزان ارتباط مستقیم با اعضا در همه سطوح  تشکیل خواهد داد. علاوه بر این، رهبر میتواند در تاکید بیشتر روی یک کار خاص و همچنین تأکید بیشتر یا کمتر بر روابط با کارکنان آزاد تر عمل کند. و با این کار باعث شود تا کارمندان روی بخش هایی تمرکز کنند که برای انجام موفقیت آمیز وظایف ضروری هستند.

یک نوع رهبری برای همه مناسب نیست

نظریه رهبری موقعیتی بر این اصل استوار است که چیزی به عنوان «بهترین» سبک رهبری نداریم. رهبری مؤثر به تکلیف مورد نظر بستگی دارد. و موفق‌ترین رهبران آنهایی هستند که می‌توانند سبک رهبری خود را با میزان بلوغ (ظرفیت تعیین اهدافی بزرگ ولی دست یافتنی، اشتیاق و توانایی برای پذیرش مسئولیت انجام تکلیف و نیز آموزش‌ها ویا تجربیات مرتبط فرد یا گروه برای انجام یک کار) فرد یا گروهی که قرار است تحت رهبری او قرار گیرند سازگار و هماهنگ سازند. رهبری مؤثر نه تنها به فرد یا گروهی که تحت فرمان رهبر قرار دارند بستگی دارد، بلکه به خود تکلیف و کاری که قرار است به انجام برسد هم وابسته است.

با توجه به میزان تغییر پذیری گسترده ی این عوامل، انتخاب های موجود برای رهبر، در ارتباط با فرد یا گروه کاری که تحت تأثیر قرار می گیرد و همچنین شغل خاص یا تابع خاصی که برای آن تعیین می شود،به شدت ذهنی و حسی است-  وضعیتی که بعضی می گویند کاملا مناسب برای  مدل رهبری موقعیتی است.

برای مطالعه  بیشتر:
خصوصیات رهبر واقعی
سوالاتی که مهارت رهبری را به چالش می کشند

چهار سبک رهبری موقعیتی

اگر چه رهبری موقعیتی به معنای داشتن سازگاری شدید است، اما زمانی که سخن از این مدل رهبری به میان می آید، هر عرفی برای استخراج بیشترین میزان بهره وری از هر یک از کارکنان یا گروه ها طراحی می شود.

همانطور که می بینید، بین بهره وری و توسعه کارکنان یک تمایز شفاف وجود دارد. در دو سبک اول (گفتن و فروش) تمرکز روی انجام وظیفه است در حالی که در سبک های سه و چهار (مشارکت و نمایندگی) بیشتر به توسعه شخصی اعضای تیم مربوط است.

۱- دستوی (آمرانه)

در این سبک، یک رهبر به طور خاص دستور می دهد که زیر مجموعه ها چه کاری را انجام دهند. و چه کاری را انجام ندهند. این سبک در طی اعمال قانون و جوامع نظامی و همچنین در خطوط تولید انبوه، به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرد. و وسیله ای را برای مدیریت گروه متنوعی از افراد فراهم می کند. که گستره وسیعی از تجربه و بلوغ را دارند.

۲- تشویقی(استدلالی)

در این سبک رهبریِ اطلاعات و جهت گیری هنوز هم توسط مدیر ارائه می شود، اما ارتباط دو جانبه ای با زیردستان نیز وجود دارد. در این نقش رهبران برای آگاه کردن کارکنان و متقاعد کردن آنها برای کار در جهت هدفی مشترک ، با پیام خود آنها را “تشویق می کنند” . نمونه ای کامل از این نوع رهبری اغلب در موقعیت کارآموزی یافت می شود، زیرا موفقیت این رویکرد بستگی به این دارد که آیا دانش آموز یا شاگرد تهیج می شود و در کار خود انگیزه است یا خیر .

۳- مشارکتی

با سبک مشارکتی، رهبران می توانند بیشتر روی روابط و کمتر روی جهت تمرکز کنند. در این راستا مدیر رهبری موقعیتی با این تیم همکاری نزدیکی دارد و مسئولیت های تصمیم گیری را به تقسیم می کند. این سبک اغلب توسط رهبران شرکت های بزرگ به کار می رود که سعی در تحت تاثیر قرار دادن هیئتی از مدیران در جهت ایجاد یک سیاست جدید دارند که برای آن هیچ تاریخ اثبات شده یا عمل انجام شده ای وجود ندارد.

۴- تفویض اختیار

هرچند رهبر همچنان بر پیشرفت کاری و سازمانی نظارت خواهد داشت، اما بخش زیادی از مسئولیت را برای اجرا و تکمیل اهداف تعیین شده به افراد زیردست و یا کاری گروه ها واگذار خواهد کرد. با اعطای اختیار، رهبر معمولا کمتر در تصمیم گیری ها دخالت می کند. و در نتیجه می تواند روی کار و دستاوردهای زیردستان تمرکز داشته باشد.

بنابه ماهیت،ساختار و فرهنگ مجموعه یکی از انواع رهبری موقعیتی می تواند مورد استفاده قرار گیرد.

[تعداد: ۰    میانگین: ۰/۵]

درباره نویسنده

آسیه محمدی

مترجمی زبان خوندم. علایق زیادی دارم که مترجمی یکی از آنهاست. برای شروع اینکار مباحث بازاریابی (بهترین راه اثبات توانایی ها) رو انتخاب کردم. امیدوارم بتونیم با توسعه دانش در کسب و کار و زندگی شخصی مون بهتر عمل کنیم.

    مطالب مرتبط

    نظر بدهید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *