چرا شبکه های اجتماعی با سریال کیمیا شوخی می کنند؟

هوشنگ صدفی، منتقد تلویزیون با ارزیابی سریال «کیمیا»، نگاهی به طولانی‌ترین مجموعه رسانه ملی داشته و انتقادهایی را در این زمینه مطرح کرده است.

 

چرا شبکه های اجتماعی با سریال کیمیا شوخی می کنند؟

در ابتدای مطلب این منتقد آمده است: «مجموعه تلویزیونی «کیمیا» با وجود تلاش دست‌اندرکاران تولید آن نتوانسته اقبال موثری در بین مخاطبان رسانه ملی داشته باشد هرچند که مسئولان مرکز سنجش افکار رسانه ملی با این ایده نگارنده موافق نباشند ولی به‌دلایل عدیده‌ای می‌توان گفت این فیلم توفیق چندانی در جذب مخاطبان نداشته است. خوشبختانه مجموعه تلویزیونی «نفس گرم» با کارگردانی مهدی عسگرپور، فیلمنامه و بازی خوب بازیگران توانست عیار خوبی برای ارزش‌گذاری مجموعه تاریخی «کیمیا» باشد. به زبان ساده مسئولان نظرسنجی رسانه ملی می‌توانند با قیاس مخاطبان «کیمیا» و «نفس گرم» به این نگاه پی ببرند. مسعود بهبهانی‌نیا، نویسنده «کیمیا» در حوزه نگارش فیلمنامه‌های اجتماعی و خانواده توانایی خاصی دارد اما باید اذعان کرد در حوزه نگارش قصه‌های مرتبط با انقلاب اسلامی و دفاع مقدس از قدرت پردازش محتوایی خوبی برخوردار نیست.

فیلمنامه کیمیا می توانست با همکاری گروه نویسندگان آشنا به حوزه های انقلاب و جنگ تجربه خوبی از آب دربیاید اما اینگونه نشد!

شاید بهبانی نیا در خلق قصه های اصلی و فرعی “کیمیا” موفق باشد ولی ناتوانی در انتقال بصری صحنه های انقلاب و جنگ تحمیلی به شیوه ی کارگردانی و طراح صحنه برمی گردد.

اغلب مخاطبان میانسال، آنچنان قرابتی با این مجموعه تلویزیونی ندارند چرا که در مقاطعی از انقلاب و جنگ تحمیلی، فضاسازی ها نه تنها باعث همزادپنداری مخاطبان نمی شود، بلکه موجب شوخی و خنده مخاطبان شده که مواردی را در فضای مجازی شبکه های مجازی شاهد هستیم.

نقص در خلق فضاهای بصری

این منتقد نوشته است: «متاسفانه هروقت به آثار کم‌محتوای تلویزیون، انتقادی از سوی مسئولان نظارتی، منتقدان و هنرمندان می‌شود، مدیران رسانه ملی، نبود بودجه و امکانات تلویزیونی را بهانه افت کیفیت مجموعه‌ها می‌دانند درحالی‌که اینطور نیست. در طول ساخت برنامه «کیمیا» شاید مسئولان طراحی صحنه، دکور و لباس زحمات زیادی را متقبل شده‌اند اما پخش برنامه به‌خوبی ناتوانی فضاسازی بصری دست‌اندرکاران صحنه و دکور را نشان می‌دهد. به هرحال طراح صحنه، نقش موثری در ارائه خلاقانه فضاهای انقلاب و جنگ تحمیلی دارد چرا که طراح صحنه و لباس با خلاقیت داستان در سینما، نمایش یا هر اثر دراماتیکی برای باور مخاطبان خلق می‌کند. بنابراین روایت داستان بدون حضور خلاقانه طراح صحنه و لباس ارزش هنری آن‌چنانی ندارد. نیازی به طرح ضعف‌های این مجموعه نیست چرا که بارها مخاطبان در شبکه‌های مجازی به این موضوع پرداخته‌اند.
به‌نظرمی‌رسد طراح فضاهای بصری می‌توانست با الگوگیری از فیلم‌های مستند انقلاب و جنگ به فضاهای موردنظر نزدیک‌تر شود؛ خلاقیتی که توسط جعفر جوزانی در مجموعه تاریخی «در چشم باد» اتفاق افتاد. شاید ساخت مجموعه تاریخی کیمیا با کارگردان متوسط، خطای رسانه ملی بوده و گرنه برندهای هنری چون کیانوش عیاری، ابراهیم حاتمی‌کیا، کمال تبریزی و مسعود جعفری‌جوزانی می‌توانستند از این قصه، اثر به‌یادماندنی خلق کنند. اگر مدیران رسانه ملی در تکاپوی جهانی‌سازی مجموعه‌های تاریخی هستند، باید برخی از انحصارطلبی‌ها در حوزه برنامه‌سازی را کنار بگذارند چرا که هر فیلم در حوزه‌های انقلاب و جنگ یک بیانیه هنری و غفلت از آن جرمی نابخشودنی است.»

بازیگردانی و بازیگران

صدفی در ادامه مطلب خود آورده است: «باید بپذیریم انتخاب بازیگران در مجموعه، در نقش کیمیا، مادرکیمیا، آرش، پیمان، شهرام و زن وی به تناسب نوع شخصیت و توان بازیگران انتخاب نشده‌اند در حالی که در این مجموعه بازیگران توانمندی چون رضا کیانیان، نیکی کریمی، امیرحسین آرمان، پوریا پورسرخ و حسن پورشیرازی بازی می‌کنند اما در طول این مجموعه بازی درخشانی از خود به‌جای نمی‌گذارند.
بازی درخشان کیانیان در «مختارنامه» و «یک حبه قند»، بازی به‌یادماندنی نیکی کریمی در فیلم سینمایی «عروس و سارا»، درخشش حسن پورشیرازی در فیلم سینمایی «‌مهمان مامان» و سایر بازیگران توانمند نشان می‌دهد، بازیگران همان افرادی هستند که آثار ماندگاری را تاکنون خلق کرده‌اند، حال چرا از توان بازیگری آنها استفاده نشده است، به شیوه کارگردانی و بازیگردانی برمی‌گردد.»

دیالوگ و نقش مکمل

در ادامه این مطلب آمده است: «پرداخت دیالوگ‌های «کیمیا» نیز به زمان و مکان خاصی مربوط نیست در حالی که کلید واژگان دوره انقلاب و جنگ تحمیلی با دوره قبل از انقلاب اسلامی تفاوت خاصی دارد؛ لذا لازم است نویسنده و کارگردان قبل از ثبت تصاویر، بار دیگر دیالوگ‌های مجموعه را با نویسندگان دیالوگ توانمند بازنگری کنند. تجربه مفید چنین پرداخت‌های دیالوگ را می‌توان در‌ آثار ماندگار «حسن فتحی» از جمله در مجموعه‌های «مدارصفر درجه»، «شهرزاد»، «شب دهم» یا آثار زنده‌یاد «علی حاتمی» مشاهده کرد. شاید برای مخاطبان تلویزیونی که ۴۰ دقیقه قرار است پای تلویزیون بنشینند تا قصه‌های روایتی نویسنده کیمیا را شاهد باشند، نیازی به پردازش دیالوگ‌ها نیست ولی درهرصورت دیالوگ، نقش مکمل در قصه را دارد و عدم توجه به آن نشان‌دهنده ضعف کارگردانی و نویسنده است. البته همین جزئیات در نگارش فیلمنامه و پرداخت داستانی است که برنامه‌ای را در رسانه ملی ماندگار می‌کند. شنیدن واژه‌های امروزی از زبان بازیگران مجموعه کیمیا، نه‌تنها این کار را در شمار آثار سطحی درآورده است بلکه مخاطبان را تا حدی دلزده می‌کند.
واقع‌گرایی در قصه‌گویی نقاط عطف جنگ تحمیلی می‌توانست این مجموعه را به‌ویژه در مقاومت مردم خرمشهر ماندگار کند. شتابزدگی در تولید بخش جنگ و پردازش ناقص طراحی صحنه بدون توجه به تصاویر مستند دوره سقوط خرمشهر و قهرمان‌سازی غلط از «کیمیا»، لطمه زیادی به این مجموعه وارد کرده است. کجای کتاب «دا» وقایع‌نگار از تشییع جنازه رزمندگان سخن به‌زبان‌آورده که کارگردان با تعداد اندکی افراد حاضر در خرمشهر آن صحنه‌های خنده‌دار تشییع جنازه را خلق می‌کند. ‌ای کاش در ساخت این برنامه طراح صحنه و کارگردان نیم‌نگاهی به فیلم‌های مستند مقاومت و سقوط خرمشهر داشتند تا ضمن بهره‌گیری از نمادهای آن، استفاده بهینه‌ای از آنان می‌شد. البته انتظار می‌رفت انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس به‌عنوان یکی از حامیان مجموعه تلویزیونی کیمیا، نظارت محتوایی و شکلی بر ساخت این مجموعه داشت. »
[تعداد: ۱    میانگین: ۵/۵]

درباره نویسنده

Avatar

ما در تعامل با انسانها، هر لحظه در حال انجام بازاریابی هستیم و این لزوماً وابسته به کسب و کار نیست! امیدوارم در بازاریابیِ لحظات تون موفق باشید و لبخند هدیه کنید.

مطالب مرتبط

دیدگاه خود را با دیگران به اشتراک بگذارید

avatar